Ben jij er klaar voor om nu eindelijk beter voor jezelf te zorgen?

YES! Wat goed dat je hier bent.

Welkom Welzijn is er voor jou!

Je bent werkzaam in de sector Zorg en Welzijn en zet je cliënt op nummer 1. Je zet je volledig in, denkt aan de ander en cijfert jezelf nog wel eens weg. Collega’s voelen zich prettig bij jou en ze kunnen alles aan je vragen. Ze weten jou te vinden en je wilt ze altijd helpen. Dat maakt het lastig om je eigen grens te bewaken. Over die grens gesproken, waar ligt die eigenlijk precies?
Soms voel je je onzeker. Kan ik het wel? Doe ik het wel goed genoeg? Hebben deze mensen wel iets aan mij? Vooral bij een lastige situatie zoals een moeilijk gesprek, kun je je vooraf (en achteraf, en tussendoor…) druk maken en blijven malen. Je bent perfectionistisch en wilt het graag goed doen.
Over het algemeen kun je redelijk overzicht bewaren, maar in een drukke periode lijk je dit opeens kwijt te zijn en mis je focus. Je ziet door de bomen het bos niet meer: Waar was ik nou mee bezig? Waar moet ik beginnen, wat heeft prioriteit? En nog zo’n terugkerend iets: De balans tussen werk en privé. Even gaat het goed, maar dan stoei je er weer mee.
Heb je wel genoeg tijd voor jezelf?
banner-welkom-welzijn

Herken jij dit?

Je zet de ander op 1

Een cliënt, een collega. Je helpt ze graag (dat hoort toch ook?!) en dit gaat op terugkerende momenten ten koste van jezelf.

Je werkt in je eigen tijd

Je bent regelmatig in je eigen tijd met je werk bezig. Niet omdat het van je verwacht wordt, maar omdat je je verantwoordelijk voelt.

Je twijfelt aan jezelf

‘Doe ik het wel goed genoeg?’ Je perfectionisme is op dit soort momenten een ‘last’. Je ervaart onrust in je lijf en blijft malen (en malen, en malen…).

Je hebt weinig energie

Je bent regelmatig moe en hebt te weinig tijd -of puf- om te doen wat je leuk vindt.

Je vindt de werk-privé balans lastig

Je raakt het overzicht kwijt en blijft terugkerend stoeien met de balans tussen werk-privé.

Je denkt dat je tekort schiet

Je hebt regelmatig het gevoel dat je tekort schiet richting je omgeving (gezin, vrienden, collega’s), maar eigenlijk ook richting jezelf.
Je bent niet snel geneigd om hulp te vragen. Je kan het prima zelf, toch? Dat wil zeggen: Je vindt vooral van jezelf dat je het zelf moet kunnen. Maar ondertussen realiseer je je ook dat als je zo door gaat, er geen verandering komt. In ieder geval geen positieve verandering. Sterker nog, in het ergste geval stapelt het één en ander zich op en lijken je klachten verdacht veel op die van een burn-out. Maar dat overkomt jou niet. Toch?

Wees eerlijk

Als alles koek en ei was dan had je niet tot hier gelezen. Dus dan is nu de vraag:
Ben je toe aan verandering? Durf je naar jezelf te kijken? Wil je samen werken, zodat je beter in vel je zit, meer energie hebt en steviger in je schoenen staat?

JA, ik wil aan de slag!